Het probleem onderkennen

Als u weet dat u problemen heeft met slikken en u last heeft van één of meer van de symptomen genoemd in het vorige hoofdstuk, moet u professionele hulp inroepen. Zelf erkennen dat er iets mis is, is de eerste stap naar diagnose en behandeling.

Huisartsen kunnen u niet alleen een goed beeld geven van de aard van uw probleem, ze kunnen u ook doorverwijzen naar specialisten voor verdere onderzoeken en behandeling. Belangrijk is dat professionele hulp mogelijk is en dat men hier actief gebruik van moet maken.

Wat een huisarts kan onderzoeken

Een huisarts kan beoordelen wat er in feite in uw mond gebeurt.Hij kan controleren of er problemen zijn met uw hoest- of slikreflexen en hij kan zien of uw strottenhoofd een goede bescherming van uw luchtwegen en longen vormt tegen voedsel en vloeistof dat 'in het verkeerde keelgat' terechtkomt.

Als het probleem niet zichtbaar is, is het belangrijk te weten of dit structureel of functioneel is.

Als u een structureel probleem heeft wil dat zeggen dat uw slokdarm (keel) te smal is om voedsel gemakkelijk tot de maag toe te laten; als u een functioneel probleem heeft, werkt het spiermechanisme waar voedsel en vloeistof doorheen gaan van uw mond naar uw maag niet correct.

Soms leveren deze eerste onderzoeken niets nieuws op.Er kan echter ook een specifiek probleem gevonden worden en de huisarts kan u verwijzen naar een specialist voor nader onderzoek.

Wat een specialist kan onderzoeken

• Onderzoeken die worden uitgevoerd door een specialist kunnen af en toe onprettig zijn en het is van belang dat u goed begrijpt wat er gaat gebeuren.Stel zoveel vragen als u maar wilt.



• De achterkant van de tong, de keelholte en het strottenhoofd kunnen visueel worden onderzocht met een flexibele laryngoscoop een instrument dat in uw mond wordt gestoken.



• De maag kan visueel worden onderzocht met een zogenaamde endoscoop. Deze ingreep kan plaatsvinden onder verdoving.



• Misschien zal men u vragen om een contrastvloeistof te slikken als röntgen foto's worden genomen. Daarop kan men zien waar de vloeistof heen gaat (bariumslikproef) Deze procedure kan worden aangepast zodat het slikken op video wordt vastgelegd. Hierdoor kunnen artsen zien wat er gebeurt met vloeistoffen, halfvloeibare stoffen en vast voedsel als dit wordt doorgeslikt (aangepaste bariumslikproef of videofluoroscopie)